جنبش مبارزه با یهودستیزی (CAM) در ۳ نوامبر اعلام کرد که دازیا والرستون، مدیر بخش اتحاد آفریقایی-آمریکایی این مجموعه، همراه با بیش از ۲۰۰ تن از رهبران سیاه‌پوست و یهودی در دومین گردهمایی ملی «اتحاد سیاه‌پوستان و یهودیان» در شیکاگو که از ۱۲ تا ۱۴ اکتبر ۲۰۲۶ برگزار شد، حضور یافته است. CAM به گزارش اختصاصی خود از این نشست پیوند داد و سخنان والرستون را درباره آنچه عملاً این حرکت را پیش می‌برد، بازتاب داد.
CAM به نقل از والرستون نوشت: «این ماهیت ارتباط و پیوند است که ما را گام‌های دورتری به پیش خواهد برد.»
بر اساس گزارش CAM، میزبانی این اجلاس بر عهده مجمع رهبری اکسودوس (EXODUS Leadership Forum)، بنیاد خانواده ردستون و تالار گفتگوی یونیتی (The Unity Forum) بود. چهره‌های مدنی، روحانیون، مربیان، دانشجویان، هنرمندان و فعالان نیکوکاری گرد هم آمدند تا در برابر گسترش یهودستیزی و نژادپرستی ایستادگی کرده و راهبرد ملی مشترکی را برای ارتقای این پیوند تاریخی پیش ببرند. نشست شیکاگو در ادامه نخستین همایش این گروه بود که در ماه مه در میامی برگزار شد و والرستون نیز در آن شرکت داشت.
سخنرانان چه کسانی بودند و CAM چه دستاوردی داشت؟
CAM سخنرانان کلیدی این نشست را معرفی کرد: ون جونز، مجری تلویزیونی؛ شاری ردستون، مدیر ارشد رسانه‌ای و نیکوکار؛ دکتر بنجامین چاویس، از رهبران جنبش حقوق مدنی؛ و دکتر سوزانا هشل، استاد برجسته مطالعات یهود در دانشگاه دارتموث. والرستون مدیریت میزگرد «مسائل چالش‌برانگیز» (Wedge Issues) را بر عهده داشت، به کارگروه «شکل‌دهی به روایت» پیوست و برنامه یک‌ساله بورسیه پل‌سازان رابرت ام. برن (وابسته به CAM) را برای رهبران دانشجویی سیاه‌پوست و یهودی معرفی کرد.
به گزارش CAM، راهبرد ملی شراکت سیاه‌پوستان و یهودیان که نخستین‌بار در میامی رونمایی شد، بر پنج محور اساسی استوار است: ترویج درک تاریخی، تعمیق روابط و اعتماد متقابل، شکل‌دهی به روایتی همگانی از همبستگی، ایجاد هماهنگی در کلیه بخش‌ها، و گسترش همکاری‌ها برای دادخواهی و حمایت‌گری. والرستون به CAM گفت: «گاه لازم است پیش از پرداختن به کار جدی، با یک سرود، صرف غذایی مشترک یا دقایقی آرامش در کنار هم آغاز کنیم.» وی همچنین افزود که این پیوند عمیق، همراهان را «ورای یهودستیزی، نژادپرستی و کینه‌توزی» هدایت خواهد کرد.
چرا این اتحاد به موضوع یهودستیزی گره خورده است؟
گزارش خود CAM این نشست را در پیوستار زنجیره‌ای از تالارهای وحدت سیاه‌پوستان و یهودیان طی سال جاری در شیکاگو، فیلادلفیا، بالتیمور و آتلانتا ارزیابی می‌کند. این بیانیه نه یک گزارش جنایی، بلکه بازتاب کوشش نهادهایی است که می‌کوشند دوستی سیاسی پیشینی را احیا کنند؛ همبستگی‌ای که روزگاری مشترکاً علیه تبعیض می‌جنگید و امروز کارزارهای یهودستیزانه برای شکاف‌افکنی میان آن‌ها فعالند. در کلان‌شهرهای غرب، تنفر ضد یهود اغلب در پوشش مفاهیم عدالت نژادی ظاهر می‌شود. حضور ۲۰۰ تن از رهبران سیاه‌پوست و یهودی در یک تالار و رد صریح این تفرقه‌افکنی، همان واکنش متقابلی بود که CAM بر ثبت و مستندسازی آن تأکید داشت.